Er rijden meer dan een miljard voertuigen rond op onze planeet. Samen zijn ze verantwoordelijk voor een vijfde van alle CO2-uitstoot. De switch naar elektrisch rijden kan onze ecologische voetafdruk dus gevoelig verminderen. Maar hoe bereiden netbeheerders het elektriciteitsnet voor op massa’s elektrische auto’s die (tegelijk) opgeladen moeten worden? Lees er alles over in onze gratis white paper.

De opmars van e-wagens

Electromobiliteit zit in de lift. Elk automerk dat zichzelf respecteert, heeft minstens een e-voertuig in de catalogus. Maar de opmars is bescheiden. Van de 80 miljoen nieuwe voertuigen die in 2018 verkocht werden, hadden er maar 2 miljoen een elektrische motor.

Vanuit klimaatperspectief zijn er dus nog veel winsten te boeken. Als alle voertuigen ter wereld elektrisch zouden rijden, stoten we 6 gigaton minder CO2 uit. Dat is meer dan de totale jaarlijkse uitstoot van broeikasgassen in de Europese Unie.

Het ritme van de verdere elektrificatie van het wagenpark zal afhangen van de prijs. Een McKinsey studie voorspelt dat wagens met batterijaandrijving binnen 10 jaar goedkoper zullen zijn dan die met verbrandingsmotoren. Maar ook het beleid neemt maatregelen die de consument naar uitstootarme mobiliteit drijft.

Het is moeilijk om de elektrificatie van het wagenpark te voorspellen. Misschien spelen waterstof of synthetische brandstoffen nog een rol als tussenstap naar elektrisch rijden. Persoonlijke wagens hangen vaker ’s nachts aan het net, terwijl voor deelauto’s veel meer snellaadpalen nodig zijn tussen twee ritten. Deze factoren bepalen samen hoeveel extra capaciteit nodig zal zijn.

Een uitdaging voor netbeheerders

Nieuwe oplaadpunten zijn maar het tipje van de ijsberg in de elektrische mobiliteitstransitie. Een snelle laadpaal met een capaciteit van 150 kilowatt verbruikt in 15 minuten evenveel energie als 5.000 broodroosters. Als we een groot aantal auto’s tegelijk opladen, belast dit het elektriciteitsnet enorm. Siemens Power Technologies International (Siemens PTI) onderzocht hoe we de distributienetten klaar kunnen stomen voor de toekomst. En welke investeringsstrategieën daarvoor nodig zijn.

De uitdaging voor netbeheerders is dubbel. Aan de ene kant moeten ze het aantal elektrische voertuigen aankunnen (of beperken) om het net niet te overbelasten. Aan de andere kant is elektrisch rijden enkel milieuvriendelijker als de batterijen met groene stroom opgeladen worden. Het probleem is dat wind- en zonne-energie onregelmatig zijn en vaak in landelijke gebieden opgewekt worden, terwijl de meeste energie nodig zal zijn in steden ver weg van de productie.

Plannen van het ‘onplanbare’

Hoe kunnen netwerkbeheerders zich op deze verschillende scenario’s voorbereiden? Daarvoor hebben we een transparant, digitaal model nodig van de verschillende elektriciteitssystemen dat rekening houdt met factoren zoals bevolkingsaantallen, mobiliteitsinfrastructuur, spanningsregulering, reactief energiebeheer.

Hiermee kunnen we verschillende scenario’s testen en hun impact op de nodige elektriciteit en netten (middenspanning dan wel laagspanning). Zo kunnen we de langetermijnplanning zowel technisch als economisch optimaliseren. Door slimme, stapsgewijze herinvestering blijven de uitbreidingskosten voor elektromobiliteit bovendien beperkt.

Nood aan nog meer inzichten?  Download de gratis white paper over eMobility en laadinfrastructuur